فروشگاه جامع تحقیقات و پروژه های علمی,تحقیق,مقاله,کارآموزی,کارآفرینی,پروژه

پرفروش ترین محصولات

اطلاعیه فروشگاه

اطلاعیه فروشگاه : در هنگام خرید حتما روی دکمه تکمیل خرید در صفحه بانک کلیک کنید تا پرداخت شما تکمیل شود مراحل پرداخت را تا آخر و دریافت کدپیگیری سفارش انجام دهید ؛ در صورتی که نتوانستید پرداخت الکترونیکی را انجام دهید چند دقیقه صبر کنید و مجددا اقدام کنید و یا از طریق مرورگر دیگری وارد سایت شوید یا اینکه بانک عامل را تغییر دهید.پس از پرداخت موفق لینک دانلود به طور خودکار در اختیار شما قرار میگیرد و به ایمیل شما نیز ارسال میشود. توجه فرمایید هزینه پرداختی شما بابت آماده سازی فایل ها جهت دانلود می باشد و از شما عزیزان هزینه ای بابت خود فایل دریافت نمی گردد و در صورت نارضایتی هزینه دریافتی قابل بازگشت می باشد. این پروژه ها فقط جنبه کمک آموزشی دارند و از ارائه به عنوان پروژه درسی خودداری فرمایید(درغیر اینصورت عواقب متوجه خریدار است و سایت مسئولیتی ندارد))

درباره جنگ ایران و عراق2

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 12

 

به نام خدا

عملكرد سازمان ملل در قبال جنگ ايران و عراق

قطعنامه هاي در طول جنگ ايران و عراق و خصوصيت ها ي ان ها

2 سپتامبر ۱۹۸۰ ميلادي‌ (۳۱\۶\۵۹) تهاجم‌ سازمان‌ يافته‌ و همه‌جانبه‌ جمهوري‌ بعث‌ عراق‌ از زمين‌ و هوا و دريا عليه‌ مرزهاي‌ بين‌المللي‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌ آغاز شد. فرودگاه‌هاي‌ نظامي‌ و غيرنظامي‌ از هوا، بنادر جنوبي‌ ايران‌ از دريا و مرزهاي‌ غرب‌ و جنوب‌ غرب‌ كشور نيز با استعداد بيش‌ از ۶ لشگر مكانيزه‌ و پياده‌ مورد تهاجم‌ ارتش‌ بعث‌ عراق‌ قرار گرفت‌.

فارغ‌ از اوضاع‌ حساس‌ و متلاطم‌ منطقه‌ خاورميانه‌ در دهه‌ 70 و اوايل‌ دهه‌ 80 ميلادي‌ به‌ دليل‌ وقوع‌ انقلاب‌ اسلامي‌ ايران‌، وضعيت‌ در اشغال‌ افغانستان‌، بحران‌ فلسطين‌ و لبنان‌ و كودتاي‌ پي‌درپي‌ عراق‌، جهان‌ هنوز هم‌ پس‌ از خاتمه‌ جنگ‌ دوم‌ جهاني‌ بوي‌ جنگ‌هاي‌ منطقه‌يي‌ را حس‌ مي‌كرد. انقلاب‌هاي‌ امريكاي‌ لاتين‌، نزاع‌ انگليس‌ و آرژانتين‌ بر سر جزاير فالكلند، جنگ‌ ويتنام‌، جنگ‌ اعراب‌ و اسراييل‌ در صحراي‌ سينا، اوضاع‌ متشنج‌ كشورهاي‌ اروپاي‌ شرقي‌ و در نهايت‌ صف‌آرايي‌ نمايندگان‌ سوسياليسم‌ و كاپيتاليسم‌ به‌ جهان‌ چهره‌يي‌ خشن‌ و جنگ‌طلبانه‌ بخشيده‌ بود.

از اين‌ رو شايد حمله‌ عراق‌ به‌ مرزهاي‌ ايران‌ و روياي‌ تصرف‌ ايران‌ در چشم‌ به‌ هم‌ زدني‌! يا در موضع‌ حداقلي‌ جدا كردن‌ خوزستان‌ و مناطق‌ نفت‌خيز و انضمام‌ آنها به‌ عراق‌ توسط‌ اعمال‌ زور، بازتابي‌ در عرصه‌ جهاني‌ نداشت‌ و اگر هم‌ بازتابي‌ داشت‌ به‌ پرونده‌يي‌ نظير اشغال‌ اراضي‌ مسلمين‌ توسط‌ يهوديان‌ صهيونيست‌ در فلسطين‌ تبديل‌ مي‌شد.

به‌ بيان‌ ديگر هدف‌ كشورهاي‌ حامي‌ عراق‌ در سرعت‌ بخشيدن‌ به‌ تصرف‌ حداقل‌ قسمت‌هايي‌ چشمگير از خاك‌ ايران‌ گم‌ كردن‌ اخبار جنگ‌ شايد چند هفته‌يي‌ عراق‌ عليه‌ ايران‌ در ميان‌ اخبار جريان‌ جهاني‌ اطلاعات‌ بود. زيرا جهان‌ در آن‌ روزگار در كوراني‌ از تحولات‌ و جنگ‌ها و تنش‌ها و منازعات‌ جهاني‌ و منطقه‌يي‌ قرار داشت‌ از اين‌ رو جنگي‌ ديگر در منطقه‌ پرتنش‌ خاورميانه‌ و ميان‌ كشوري‌ كه‌ دو سال‌ قبل‌ انقلابي‌ همه‌جانبه‌ در همه‌ شئون‌ جامعه‌ را به‌ خود ديده‌ بود با كشوري‌ كه‌ طي‌ چند دهه‌ به‌ وجود آمدن‌ درگير كودتاهاي‌ خونيني‌ بود شايد به‌ چشم‌ نيايد!

اما محاسبات‌ غلط‌ از آب‌ درآمد، مقاومت‌ جانانه‌ نسلي‌ كه‌ مي‌گويند هر هزار سال‌ يك‌ بار سر بر مي‌آورد باعث‌ شد لشگرهاي‌ تا به‌ دندان‌ مسلح‌ ارتش‌ عراق‌ در سال‌ اول‌ جنگ‌ در مناطق‌ اشغال‌شده‌ زمينگير شده‌ و چندي‌ بعد توسط‌ رزمندگان‌ دلاور ايراني‌ به‌ داخل‌ عراق‌ كوچانده‌ شوند. تا در موقع‌ مناسب‌ و بنا به‌ دلايل‌ استراتژيك‌ و گرفتن‌ دست‌ بالا در پاي‌ ميز مذاكره‌ عاقبت‌ به‌ دروازه‌هاي‌ بصره‌ برسند.

مجال‌ سخن‌ اين‌ نوشتار پيگيري‌ اوضاع‌ و احوال‌ جنگ‌ در داخل‌ مرزهاي‌ ايران‌ نيست‌. بلكه‌ هدف‌ آن‌ نگاهي‌ گذرا به‌ اقدامات‌ و واكنش‌هاي‌ سازمان‌ ملل‌ به‌ عنوان‌ نهاد پاسدار صلح‌ جهاني‌ از آغاز جنگ‌ تا پايان‌ آن‌ است‌.

همچنين‌ به‌ قطعنامه‌ 598 و بندهاي‌ آن‌ و نيز علل‌ پذيرش‌ آن‌ از سوي‌ ايران‌ نيز اشاره ‌يي‌ مي‌شود.

در 22 سپتامبر 1980 (31\6\59) دبيركل‌ وقت‌ سازمان‌ ملل‌ متحد به‌ دو طرف‌ پيشنهاد كرد مساعي‌ وي‌ را با هدف‌ كمك‌ به‌ حل‌ منازعه‌ از طرق‌ مسالمت‌آميز بپذيرند. طي‌ روزهاي‌ 23 و 25 سپتامبر همان‌ سال‌ هم‌ تلاش‌هاي‌ دبيركل‌ صرفا در سخناني‌ صلح ‌جويانه‌ مطرح‌ بود تا اينكه‌ در 28 سپتامبر (6\7\59) قطعنامه‌ 479 توسط‌ شوراي‌ امنيت‌ تصويب‌ شد. در اين‌ قطعنامه‌ از دو طرف‌ خواسته‌ شده‌ بود در اسرع‌ وقت‌ از استفاده‌ بيشتر زور اجتناب‌ كنند و مناقشه‌ خود را از طريق‌ صلح ‌آميز حل‌ و فصل ‌نمايند.

از اين‌ تاريخ‌ تا 12 جولاي‌ 1982 (21\4\61) اقدامات‌ اين‌ سازمان‌ و دبيركل سازمان ملل‌ در اين‌ موارد خلا صه‌ مي‌شود:

1_رفع‌ توقيف‌ كشتي‌هاي‌ در محاصره‌ قرار گرفته‌ شده‌ در شط‌العرب‌ با تشريك‌ مساعي‌ سازمان‌ ملل‌، ايران‌ و عراق‌.

2_انتصاب‌ اولاف‌ پالمه‌ به‌ عنوان‌ نماينده‌ ويژه‌ دبيركل‌ در مورد جنگ‌ دو كشور ايران‌ و عراق‌.

3_ديدار پالمه‌ وهيات‌ او از تهران‌ و بغداد در چند نوبت‌ و مذاكره‌ با طرفين‌.

4_و در نهايت‌ مبادله‌ عده ‌اي‌ از اسراي‌ طرفين‌ منازعه‌ در قبرس‌.

تا اين‌ تاريخ‌ عراق‌ هزاران‌ كيلومتر مربع‌ از سرزمين‌هاي‌ ايران‌ را به‌ اشغال‌ درآورده‌ بود در حالي‌ كه‌ سازمان‌ ملل‌ حتي‌ در قطعنامه‌هاي‌ صادره‌ي خود تا سال‌ 1987 از به‌ كار بردن‌ لفظ‌ منازعه‌ اكراه‌ داشت‌ و صرفا از لغط".وضعيت‌ ايران‌ و عراق‌" استفاده‌ مي كرد!

در 12 جولاي‌ 1981 (21\4\61) شوراي‌ امنيت‌ قطعنامه‌ 514 را صادر كرد. آتش ‌بس‌ فوري‌ و عقب ‌نشيني‌ نيروها به‌ مرزهاي‌ شناخته‌ شده‌ بين‌المللي‌ در كنار اعزام‌ ناظران‌ سازمان‌ ملل‌ جهت‌ نظارت‌ و تاييد آتش ‌بس‌ از موارد ذكر شده‌ اين‌ قطعنامه‌ بود. همچنين‌ در بندي‌ از اين‌ قطعنامه‌ از ساير كشورها خواسته‌ شده‌ بوداز اقداماتي‌ كه‌ به‌ ادامه‌ درگيري‌ كمك‌ مي‌كند اجتناب‌ كنند.

14 اكتبر همان‌ سال‌ (12\7\61) قطعنامه‌ 522 در تاييد اجراي‌ قطعنامه‌ 514 صادر شد. 22 اكتبر (30\7\61) هم‌ قطعنامه‌ 3\37 در ادامه‌ قطعنامه‌هاي‌ قبلي‌ صادر شد بدون‌ آنكه‌ مواردي‌ اصلي‌ همچون‌ مسووليت‌ منازعه‌، تعيين‌ خسارت‌، تنبيه‌ متجاوز و تضمين‌ پرداخت‌ غرامت‌ را كه‌ از خواسته‌هاي‌ ابتدايي‌ و اصلي‌ ايران‌ بود برآورده‌ كرده‌ باشد.

چه‌ حتي‌ در قطعنامه‌ واژه‌ منازعه‌ (جنگ‌) نيز هنوز به‌ كار گرفته نشده بود. از اين‌ رو در عرف‌ قانون‌ بين‌الملل‌ هيچ‌ ضمانت‌ اجرايي‌ در اين‌ باره‌ وجود نداشت‌.

سال‌ 1983 با برتري‌ نظامي‌ ايران‌ آغاز شد. در اين‌ سال‌ هدف‌ گرفتن‌ اهداف‌ غيرنظامي‌ سبب‌ شد هر دو كشور ضمن‌ اتهام‌ بر ديگري‌ خواستار اعزام‌ نمايندگان‌ سازمان‌ ملل‌ براي‌ تعيين‌ خسارت‌هاي‌ وارده‌ به‌ مناطق‌ مسكوني‌ شوند.

در 31 اكتبر 1983 (9\8\62) قطعنامه‌ 540 صادر شد در اين‌ قطعنامه‌ نقض‌ حقوق‌ انساني‌ محكوم‌ و توقف‌ كليه‌ عمليات‌هاي‌ نظامي‌ عليه‌ اهداف‌ غيرنظامي‌ درخواست‌ شده‌ بود‌. اين‌ قطعنامه‌ نيز فارغ‌ از درخواست‌ براي‌ حفظ‌ و محترم‌ شمردن‌ حقوق‌ آزادي‌ دريانوردي‌ و درخواست‌ از كشورهاي‌ ديگر در عدم‌ خودداري‌ از كمك‌ و تشديد درگيري‌ چيز ديگري‌ در بر نداشت‌.

سال‌ 1984 نكته‌اي‌ تازه‌ در جنگ‌ ايران‌ و عراق‌ رؤبت‌شد و آن حملات‌ شيميايي‌ عراق‌ عليه‌ نقاط‌ غيرنظامي‌ و نظامي‌بود كه‌ خلاف‌ كنوانسيون‌ 1925 ژنو بود. در اين‌ سال‌ها قدرت‌هاي‌ غربي‌ از قبل‌ امريكا و آلمان‌، انگليس‌ و فرانسه‌ ضمن‌ تسليح‌ عراق‌ به‌ جنگ‌افزارهاي‌ مدرن‌ دست‌ اين‌ كشور را در استفاده‌ از عوامل‌ شيميايي‌ باز گذاشتند. رامسفلد طي‌ ديداري‌ از عراق‌ در سال‌ 1984 اين‌ چراغ‌ سبز غرب‌ به‌ صدام‌ را به‌ او ابلاغ‌ كرد!

اول‌ ژوئن‌ 1984 (11\3\63) به‌ ابتكار اعضاي‌ شواري‌ همكاري‌ خليج ‌فارس‌ قطعنامه‌ 552 شوراي‌ امنيت‌ صادر شد. اين‌ قطعنامه‌ از كليه‌ كشورها خواسته‌ بود‌ كه‌ به‌ حقوق‌ آزادي‌ دريانوردي‌ احترام‌ گذاشته‌ و از حمله‌ به‌ كشتي‌هاي‌ تجاري‌ در مسير كويت‌ و عربستان‌ سعودي‌ جلوگيري ‌كنند. فارغ‌ از اين‌ قطعنامه‌، ‌ تلاش‌هاي‌ دبيركل‌ سازمان‌ ملل‌ را در اين‌ سال‌ مي‌توان‌ چنين‌ برشمرد:

1_اعزام‌ هيات‌ كارشناسي‌ براي‌ بازديد از مناطق‌ مسكوني‌ مورد حمله‌

2_اعزام‌ هيات‌ كارشناسي‌ براي‌ بررسي‌ اتهام‌ كاربرد سلاح هاي‌ شيميايي‌ توسط‌ عراق‌

3_گزارش‌ هيات‌ اعزامي‌ پيرامون‌ ادعاي‌ ايران‌ در مورد استفاده‌ عراق‌ از سلاح هاي‌ شيميايي‌ و تاييد آن‌ به‌ همراه‌ اظهار تاسف‌ دبيركل‌ سازمان مللااز كاربرد سلاح‌ هاي شيميايي‌!

4_تعهد دو دولت‌ بنا به‌ درخواست‌ دبيركل سازمان ملل‌ و مذاكره با هيات‌ كارشناسي‌ سازمان‌ ملل‌ مبني‌ بر خودداري‌ از حمله‌ به‌ مناطق‌ مسكوني‌.

5_اعزام‌ دو هيات‌ "الف‌" و "ب‌" به‌ دو كشور جهت‌ بررسي‌ اتهام‌هاي‌ دو كشور مبني‌ بر حمله‌ به‌ مناطق‌ مسكوني‌ سال‌ 1985 (سال‌ رهگيري‌ و حمله‌ به‌ كشتي‌هاي‌ تجاري‌ در خليج‌فارس‌) با بازديد هيات‌ سازمان‌ ملل‌ از اردوگاه‌هاي‌ اسراي‌ جنگي‌ دو كشور آغاز شد.

6_همچنين‌ درخواست‌ دوباره‌ دبيركل‌ سازمان ملل از طرفين‌ براي‌ عدم‌ نقض‌ تعهدات طرفين‌ مبني‌ بر حمله‌ به‌ نقاط‌ مسكوني‌، گزارش‌ سفر دبيركل‌ سازمان ملل از ديدارش‌ از دو كشور در 7 و 8 آوريل‌ (18 تا 19 فروردين‌ 64)، محكوم‌ كردن‌ كاربرد سلاح‌هاي‌ شيميايي‌ و گزارش‌ دبيركل‌ مبني‌ بر 61 مورد رهگيري‌ و حمله‌ به‌ كشتي‌هاي‌ تجاري‌ در خليج‌ فارس‌ از ديگر فعاليت‌هاي‌ اصلي‌ سازمان‌ ملل‌ بود.

7_سال‌ 1986 (1365و1364) سال‌ اوج‌ استفاده‌ سلاح‌ هاي شيميايي‌ از جانب‌ عراق‌ عليه‌ نيروهاي‌ نظامي‌ و غيرنظامي‌ ايران‌ بود.

در 24 فوريه‌ همين‌ سال‌ (5\12\64) شوراي‌ امنيت‌ قطعنامه‌ 582 را صادر كرد.

در اين‌ قطعنامه‌ ضمن‌ ابراز تاسف‌ از استفاده ي‌ سلاح هاي‌ شيميايي‌ در جنگ‌، برقراري‌ آتش‌ بس‌ فوري‌، عقب ‌نشيني‌ كليه ي‌ نيروها به‌ مرزهاي‌ شناخته‌ شده‌ بين‌المللي‌، مبادله‌ كامل‌ اسراي‌ جنگ‌ و حل‌ و فصل‌ درگيري‌ از طريق‌ راه‌هاي‌ صلح‌آميز خواسته‌ شده‌ است‌.


اشتراک بگذارید:


پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 10,800 تومان
کدتخفیف:

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
file176_1541523_2430.zip23.4k